Vrede.

De vele boeken over de Amerikaanse verkiezingen die momenteel in de boekhandels liggen en de grote aandacht van krant, radio en tv daarvoor, wekken de indruk dat de uitslag van die verkiezingen er iets toe doet. Niets is minder waar. De wereld zal er namelijk niet vreedzamer door worden. Dat is enkel mogelijk op basis van de gedachte dat onze-aarde-als-geheel één groot levend giga-organisme is. Een reusachtige organische eenheid die zich door de tijden heen heeft ontwikkeld van een eencellig iets tot zijn huidige omvang, en als organische eenheid op organische wijze bestuurt dient te worden om het ultieme politieke doel van vredig samenleven waar te maken.
 
Politieke mutatiesprong.
Wat dat betreft wordt het tijd voor een bezinning op de wijze waarop ons eigen lichaam - als organische eenheid - wordt bestuurd. Zoals bekend vertegenwoordigt elk orgaan daarin een unieke, onvervangbare functie. De levenskracht van ons hele lichaam hangt echter niet alleen af van de gezondheid van elk orgaan afzonderlijk, maar ook van de harmonieuze samenwerking tussen alle organen. Een samenwerking die als puur democratisch bestempeld moet worden, omdat zij een levensnoodzakelijkheid is en geen concessie die wordt afgedwongen. Ook kan niet van tolerantie gesproken worden. Tenslotte hoeven de longen het hart niet te verdragen. Het enige wat hen gevraagd wordt is 'goede longen’ te zijn, zoveel mogelijk 'long’ te zijn, en naar de mate waarin zij daarin slagen zullen zij het hart helpen een goed hart te zijn, waardoor onze hersenen (als coördinerend orgaan) in staat zijn alle levensprocessen effectief op elkaar af te stemmen, ten bate van de levenskracht en de gezondheid van het gehele lichaam.

Staatssecretaris Frans Timmermans die Nederland vertegenwoordigde bij de conferentie over vrede in het Midden-Oosten in het Amerikaanse Annapolis, noemde Annapolis “een slechte dag voor cynici” (NRC Handelsblad, 28 november). Daarin vergist hij zich schromelijk. Aan het geweld in het Midden-Oosten zal namelijk nooit een einde kunnen komen door de stichting van een Palestijnse staat, omdat de voornaamste karakteristiek van ‘de’ staat het geweldsmonopolie is. In tegenstelling tot wat Timmermans denkt biedt de vredesconferentie van Annapolis dan ook geen wenkend (vredes-)perspectief, maar is zij gedoemd te mislukken. Kortom, de cynici hebben het gelijk aan hun kant.

Schofferen blokkeert vrede                 

In tegenstelling tot historicus Maarten van Rossem denk ik niet dat de ontruiming door Israël van het al in 1967 bezette gebied ‘een’ oplossing is voor het conflict met Hamas en Hezbollah (GPD-bladen), maar dat het met ster ‘de’ oplossing is. De veiligheidsrisico’s die deze totale, finale oplossing met zich meebrengen kunnen echter nooit worden gegarandeerd door de Verenigde Staten of de NAVO, dus militair worden afgedwongen, maar enkel door de Verenigde Naties. En wel op basis van respect voor de alom onderschreven mensenrechten.