Radicale democratisering

Binnen D66 gaan stemmen op de partij op te heffen (de Stentor, 24 april). Mocht het partijcongres in mei daartoe besluiten, dan is wel te hopen dat D66 ‘als beweging voor radicale democratisering van de samenleving’ blijft bestaan. Als democratiseringsbeweging heeft D66, los van de partijpolitieke poppetjes, namelijk wel degelijk bestaansrecht. Een recht dat met terugwerkende kracht in klinkende munt kan worden omgezet, door er oog voor te krijgen dat de partij in ’89 een kans voor open doel heeft laten liggen, wat betreft de beoogde radicale democratisering. Om tot dit inzicht te komen is enkel een herinterpretatie van de recente wereldgeschiedenis noodzakelijk. Daarbij doel ik op de val van de Muur eind ’89, die ook door D66-politici als een overwinning van het Westen is geclaimd. Een staaltje geschiedvervalsing van het zuiverste water, met alle desastreuze gevolgen van dien.