publieke omroep

Volgens de Britse topeconoom Willem Buiter (tv-programma Buitenhof, 21 september) is het Amerikaanse plan om een fonds op te richten dat ‘besmette’ hypotheekleningen van bankinstellingen overneemt een essentieel deel van de oplossing van de kredietcrisis. De hoogleraar politieke economie geeft daarmee uiting aan zijn geloof in de visie van de Amerikaanse minister van Financiën, Henry Paulson. Alleszins begrijpelijk, omdat zowel voor hem als voor de minister economie en politiek onlosmakelijk aan elkaar gekoppeld zijn. In hun gedachtewereld vormen zij een natuurlijke twee-eenheid, waardoor de gekunsteldheid daarvan hen totaal ontgaat. Zolang deze gekunsteldheid het beleid wereldwijd blijft bepalen, zal de waarheid (via allerlei financiële goocheltrucs) geweld worden aangedaan, dus zal er nooit een eind komen aan de crisis en het daarmee gepaard gaande onrecht.

De vraag of premier Balkenende moet wegblijven bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen, leidt af van de (kern-)vraag naar de politieke vertaling van de Olympische verbroederingsgedachte. Wat is nodig voor het dichten van de kloof tussen ideaal en werkelijkheid? Alle goede bedoelingen ten spijt, staat het buiten kijf dat een boycot van de openingsceremonie, noch deelname daaraan die kloof zal dichten. Dát kan alleen door er oog voor te krijgen dat verbroedering gestoeld is op vertrouwen. Dáárin nu wringt de politieke(!) schoen, in tegenstelling tot die van de Olympische sporters. De pijlers die het politieke bedrijf wereldwijd schragen, het kapitalisme (wie betaalt bepaalt) en het parlementarisme (de grootste partij bepaalt), genereren namelijk geen vertrouwen maar wantrouwen.