Normen en waarden.

Tijdens een persbijeenkomst in Hilversum afgelopen maandag (25 mei), stak NPO-voorzitter Henk Hagoort zijn bewondering voor Paul de Leeuw niet onder stoelen of banken. Bij de aanstaande salarisbesprekingen heeft de VARA-presentator dan ook niets te vrezen.

Bij het lezen van het interview van Joost Oranje met Ayaan Hirsi Ali, ‘Ik daag Balkenende uit mijn Nederlanderschap in te trekken’ (NRC Handelsblad, Zaterdag &cetera, 17/18 november), moest ik onwillekeurig denken aan een column van René Diekstra uit 2005, ‘Vijandige BN’ers’. Daarin wijst hij op het feit dat tal van BN’ers in de media vervelende en ondermijnende dingen over een derde zeggen, die ze tegen die derde zelf niet zeggen. Dit is niet alleen één van de voornaamste bronnen van conflicten tussen mensen, maar ook een symptoom van psychologische onvolwassenheid of scherper gezegd, van gebrek aan persoonlijke integriteit. Het woord integriteit komt van twee latijnse woorden (‘in’ en ‘tangere’), die samen zoiets betekenen als niet aanraken, niet besmetten, niet bezoedelen. Een integer persoon bezoedelt of besmet anderen niet in psychologische en publieke zin. Die zegt dus niet opzettelijk dingen die bedoeld zijn om iemand in een kwaad daglicht te zetten of een negatief gevoel of oordeel over een persoon teweeg te brengen. Daarmee plaats je betrokkene namelijk en plein public voor een voldongen feit. De bezoedeling is er meteen, neemt vrijwel altijd epidemische proporties aan want er staan direct tal van vrijwilligers klaar om ‘m verder te verspreiden, en kan nooit helemaal ongedaan worden gemaakt.

In het tv-programma Pauw en Witteman van afgelopen vrijdag (7 september), typeerde minister Vogelaar de bijdrage van Geert Wilders aan het WRR-debat als ‘performance’. De PVV-leider is daar ziedend over, waarmee hij aangeeft het zicht op de werkelijkheid volledig kwijt te zijn. Daardoor ontgaat het hem dat De Kamer in wezen slechts fungeert als schouwtoneel, met het Nederlandse volk als toeschouwer. Met de typering ‘performance’ is dan ook niets mis. Integendeel! Ik zie het tenminste als een compliment voor de wijze waarop hij zijn PVV-rol op het Haagsche schouwtoneel vorm weet te geven. Het is alleen jammer dat door die vormgeving de scène zelf, die draaide om het WRR-rapport over islamitisch activisme, niet uit de verf is gekomen. De oorzaak daarvan moet echter niet bij Wilders gezocht worden, maar bij zijn Haagsche ‘mede-performers’. Zij missen eenvoudig het acteertalent van Wilders, waardoor hij abusievelijk alle schijnwerpers op zich wist te richten met zijn grove kwalificaties die geheel buiten de orde waren en daardoor het debat volledig verziekten, ofwel de scène voor het gros van de toeschouwers (en daar draait het toch om in de democratie) volstrekt onverteerbaar maakten.

Tijdens de coalitiebesprekingen in Beetsterzwaag zijn de drie regeringsparetijen, ieder vanuit eigen overtuiging, tot de conclusie gekomen dat de overheid een taak in de moraliteit heeft. Hoewel ik het daarmee volmondig eens ben, zie ik niets in de wijze van invulling daarvan door Balkenende-IV, omdat deze volstrekt achterhaald is. We leven namelijk in een tijd van mondialisering die om meer vraagt dan een eensgezind gedragen morele missie voor Nederland. Met de kernwoorden daarvan, zoals meer cohesie, solidariteit, duurzaamheid, het einde van het libertaire tijdperk en “de overtuiging dat de overheid gehouden is de ethische dimensie van politiek en samenleving te erkennen”, is niets mis.

Het kabinet ziet niets in een verhoging van het toptarief van de inkomstenbelasting om zelfverrijking bij grote ondernemingen tegen te gaan. Gezien zijn uitlatingen vóór de verkiezingen, is het duidelijk dat deze beslissing de geloofwaardigheid van Wouter Bos niet ten goede zal komen, waar de SP van Jan Marijnissen zonder meer wel bij zal varen. Los daarvan, vraag ik mij in gemoede af hoe de bewindslieden van CDA- en CU-huize de buitensporige zelfverrijking weten te rijmen met hun geloofsovertuiging. Zonder rigoureus het mes te zetten in de onverteerbare (want onbeschaafd!) graaicultuur verwordt de schepping namelijk automatisch tot een (kapitalistisch) rovershol voor grote ondernemingen, in plaats van een (humaan) huis voor alle volken. Toch kan er geen misverstand over bestaan dat dáárop hun streven primair gericht zou moeten zijn, als goed christen.