Hoogmoed.

Tot op heden zijn onze politici er niet in geslaagd om Wilders de wind uit de zeilen te nemen. Dat zal hen ook nooit lukken, omdat hier sprake is van een typisch geval van hybris. De vermetele overmoed van een mens, die, in eigenwaan verstrikt en verblind, zich door niets of niemand een halt wenst te laten toeroepen (met dank aan Wikipedia).

Getuige een bericht in het NRC Handelsblad van 12 januari, is er volgens voorzitter Kees Boele van de Christelijke Hogeschool Ede (CHE) "grote behoefte" aan meer overtuigde christenen op maatschappelijke topposities. Daarmee overspeelt de voorzitter zijn (christelijke) hand en verstrekt hij zichzelf een brevet van onvermogen. Terwijl de grote christelijke roerganger in geen velden of wegen te bekennen is, geeft hij met zijn uitspraak namelijk aan oog te hebben voor diens heilzame wereldomvattende (vredes-)koers. Een pretentie die getuigt van hoogmoed en daardoor eenvoudig niet waar te maken is, met alle gevolgen van dien voor de geloofwaardigheid van de heer Boele en zijn CHE. Om maar te zwijgen over de kwaliteit van het twintig jaar durend coachingstraject waarin het CHE participeert. Het project dat veelbelovende protestants-christelijke studenten moet voorbreiden op een maatschappelijke toppositie. Daarbij op "pro deo" basis gecoacht door overtuigde christenen in topposities, als president-directeur Rein Willems van Shell Nederland en oud-medisch directeur Dirk Jan Bakker van het Amsterdamse AMC.