europese verkiezingen

In het socialistische kamp wordt het nodige gespeculeerd over de oorzaak van de nederlaag van de PvdA bij de Europese verkiezingen. Volgens Jan Pronk ligt die bij het leiderschap van Wouter Bos en Ronald Plaskerk zoekt het in het elitaire karakter van de partij. Volgens mij is de boosdoener het doorgeslagen individualisme, dat de partijpolitieke scheidslijnen overstijgt en daardoor alle partijen parten speelt. Om te voorkomen dat onze samenleving verwordt tot een ondemocratische ‘ikke-ikke-ikke en de rest kan stikke maatschappij’, is het dan ook geboden dat alle partijen de handen ineen slaan. Ter realisering daarvan zal allereerst ons partijpolitiek bestel openlijk ter discussie gesteld dienen te worden, middels een Brede Maatschappelijke Discussie (MBD).

Hoewel de winst van rechts bij de Europese verkiezingen weinig goeds belooft voor de behartiging van het algemeen belang, is het de schijn die hier bedriegt. De gestaag voortschrijdende individualisering waar de winst grotendeels aan te danken is, staat namelijk niet op zich maar gaat gepaard met een steeds groter wordende individuele bewustwording over het mondiale karakter van het algemeen belang.

De verwachting is dat zeker zes van de tien stemgerechtigden geen gebruik zullen maken van hun stemrecht, omdat Brussel de Nederlandse kiezer niet in het hart weet te raken. Volgens mij is dat het logisch gevolg van het feit dat het in Europa momenteel schort aan leiders met visie, die het ideaal van de Europese droom (gelijk Obama dat doet met de Amerikaanse droom) gloedvol weten uit te dragen.