TUMULT, “Maar ik ben niet ziek”, Mannetjesmakers, spindokters en de politiek
Nieuws
10-03
Kamervoorzitter: Minderheidskabinet goed alternatief
Als een meerderheidsregering na de verkiezingen van 9 juni niet is te vormen, dan kan een... Lees meer...
3-03
De 10 prioriteiten voor het nieuwe kabinet Denktank Prospect organiseert op 22 maart een nieuwe denksessie!
Het is verkiezingstijd in crisistijd... Lees meer...
24-02
Jongeren in debat met Politici
Vrijdag 26 februari
Jongeren gaan in debat met de lijsttrekkers van vijf grote politieke partijen binnen de... Lees meer...
Activiteiten
Geen gerelateerd activiteiten in de komende periode gevonden.
Debat in Tumult, 31 oktober 2006
Met de lancering van de partijprogramma’s en het zoet van Prinsjesdag lijkt de verkiezingskoorts losgebarsten. Lijkt, want achter de schermen zijn heel veel mensen al maanden koortsachtig bezig met de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Sinds jaar en dag zijn dat de schrijvers van de verkiezingsprogramma’s, en sinds wat recenter ook de mannetjesmakers en spindokters.
De Nederlandse politiek na Paars lijkt ideologisch meer en meer naar elkaar toe te groeien; elke partij wenst de middenklasse te bedienen. Daar valt de buit te halen, en binnen die klasse schijnen geen verschillen te bestaan. Geen wonder dan dat de persoonlijke kenmerken van de lijsttrekkers steeds belangrijker worden. En niet alleen die van de lijsttrekkers, alle politici moeten scoren. Kwaliteiten op het vlak van good governance doen er steeds minder toe, visies waar het naar toe moet met dit land al evenmin, de personalisering heeft nu ook definitief in de politiek toegeslagen. Zo zelfs dat ook de gezinssituatie van politici nieuws wordt, iets wat tien jaar geleden nog laatdunkend met ‘Amerikaanse toestanden’ werd afgedaan. Of is die nieuwigheid schijn en er is niets nieuws onder de zon?
Dat zou verbazen gezien de veranderingen in het politieke spel; partijleiders zijn meer en meer hét gezicht van de partijen aan het worden, we zien meer en meer éénpersoons-fracties ontstaan, meer en meer stappen journalisten naar de voorlichtingskant over. De controle op media-uitingen wordt steeds strenger; zo wenst Wouter Bos alle interviews van zijn fractie in te zien eer die gepubliceerd worden. Aan de andere kant heeft Nederland niet vaak een zo persoonlijke verguisde premier als Balkenende meegemaakt. Allemaal voorbeelden van het groeiend belang van communicatie naar de burger toe, zoals dat dan in vakjargon heet.
Maar is die personalisering niet funest voor het politieke bedrijf; als ideeën minder en minder tellen en uiterlijkheden meer, wordt de kloof tussen burger en politiek dan niet nog groter? Er valt niets meer waar te maken, er valt alleen nog maar te verliezen. Zijn de spindokters dan de geneesheren waar niemand om had gevraagd; de sluipmoordenaars van het publieke spel wat politiek nog altijd heet te zijn?
Beoogde panelleden:
Liesbet van Zoonen, hoogleraar media en populaire cultuur UvA
Hans Wiegel, oud leider VVD
Andre Krouwel, politicoloog VU
Kay van der Linde, campagneleider
Patrick van Schie, directeur Telderstichting VVD
Joop van Holsteyn, bijzonder hoogleraar Kiezersonderzoek Universiteit Leiden
Vertegenwoordiger TPS-NIPO
Jan Kleinnijenhuis, hoogleraar communicatiewetenschap VU
Olof van der Gaag, permanente campagnevoerder GroenLinks
Vertegenwoordiger marketing buro
Oud-parlementair journalist
Moderator: Katinka Baehr, journaliste, politicologe
| Bijlage | Grootte |
|---|---|
| Mannetjesmakers verslag.doc | 28.5 KB |
Activiteiten
Geen activiteiten in de komende periode gevonden.
Nieuwsbrief
