Kleren van de keizer.

In de Telegraaf van 26 januari licht Wilders een tipje op van de sluier die over zijn anti-Koranfilm hangt, die de gemoederen al maandenlang verhit. Volstrekt ten onrechte, omdat de film op voorhand te kwalificeren is als gebakken lucht. De PVV-voorman is immers geen groot theoloog of kenner van de islam! In het licht van het maskeren daarvan, wat hij behendig doet door selectief te winkelen in de Koran, moet zijn film dan ook geplaatst worden. Daardoor is, in tegenstelling tot wat Wilders doet voorkomen, zijn film niet van wezenlijk belang, alle commotie (zowel binnen als buiten de moslimwereld) ten spijt. Het grote gevaar waarvoor hij ‘ons’ wil behoeden, hoe nobel dat streven ook is, bestaat eenvoudig niet.
Kortom, om Wilders de (media-)wind uit de zeilen te nemen, en daarmee de onrust die hij in de samenleving teweegbrengt weg te nemen, wordt het tijd dat hij openlijk ontmaskerd wordt. Daardoor zal het alom duidelijk worden dat hij in feite model staat voor de kleren van de keizer, naar het sprookje van H.C. Andersen. Als waakhond van de democratie, ligt hier voor de media een uitgelezen taak weggelegd. Op adequate wijze uitgevoerd zal die openlijke ontmaskering zijn weerslag op het Haagse reilen en zeilen en daarmee op het vruchtbaar behartigen van het democratische ‘algemeen belang’, niet missen. Integendeel!