Gelijkheid of Gelijk krijgen.

Geachte Lezer en Betrokkene,In Nederland, kennen wij allen de termen, gelijk behalen, of in het gelijk gesteld worden.Evenzovele betekenissen kunnen hieraan verbonden worden als we ons eigen 'ik' niet meer op de eerste plaats zien. Toch als we uitgaan van dit 'ik' Zien we dat het een streven kan zijn om onrechtvaardigheid te bestrijden, en ook onszelf te rechtvaardigen tegenover anderen.Er zijn vele motivaties om een rechtsstrijd aan te gaan, binnen persoonlijke kring, binnen arbeidsomstandigheden, of via de officiele weg, de rechter.De strijd is echter een middel dat zijn waarde al opgebruikt heeft in de wereld.Strijd is een statussymbool geworden om te laten zien wie de beste is, of wie de meeste eer verdient. Dat echter los staat van of diegene ook de meeste eerbied verdient.Eerbied, komt toe aan diegenen die een byzondere functie in de maatschappij vervullen, dit kan gebaseerd zijn op waarden die meestal worden geassocieerd met heldenmoed, lijdzaamheid, naastenliefde, barmhartigheid, en nog vele andere.Eerbied is echter vandaag de dag een loze kreet om aan te geven wie er het stoerst is, het meest zijn spierballen, of schoonheid laat zien. Zonder te beseffen dat spierballen en schoonheid een fundament of ruggengraat nodig hebben. Met sterke spierballen bevecht je geen slappeling om je kracht te bewijzen,Met schoonheid ga je geen prijswedstrijd aan met besmette mensen om je schoonheid te vervullen.Met spierballen, hoor je nobel te zijn, en zwakken te beschermen.Met schoonheid hoor je zorgzaam en medelevend te zijn om onzekeren, en verwarde mensen een recht op leven te geven. Het recht om gehoord te worden.Daarentegen, de mensen die eigenlijk de eerbied verdienen, de slachtoffers, De Offeranden van Pijn, Moeite, Leed, en Arbeid zonder beloning, die worden beloond, maar zullen het pas verkrijgen als ze beleden godsdienst, of raadgevingen van ouderen onder ons, mogen weten dat het onrecht niet voortkomt uit een last of leed. En ook niet uit een gedwongen schuldgevoel.Laten we daarom de strijd staken om de lelijkste en de zwakste uit de wereld te helpen. Want strijd om rechtvaardig te zijn, begint bij de wapens neerleggen, en elkaar de witte vlag, of het vredesteken toe te doen.Om de strijd te staken, Laten we in de rechtspraak niet meer vitten over het recht om met God om te gaan, of zij nu een minderbedeelde moeder of een slachtoffer van verkeer is, Laten we plaats maken, en ruim baan om de gehandicapte in zijn rolstoel over straat te rijden. Want immers, het was er een die ooit, lang geleden, wel ruim baan maakte voor de wereld. En heeft gezegd, Wie voor mij plaats geeft, en dat zijn de minsten in mijn naam, die zal naast mij plaats nemen, Niet in een verre toekomst of een fantastisch rijk, Maar hier op Aarde, Want De plaats zal zijn een vredesgevoel met stromen van voldoening, met kalmte van gemoed, en bewijs van deugzaamheid.En de laatste Noot, is het vervullen en tot vrede brengen van iedere Nood.Met Groet,Bastiaan