Egisme bindmiddel voor democratie

EGISME ?

U leest het goed, geen egOisme!

Wel een nieuw woord dat staat voor: Eigen en Gemeenschappelijke Identiteit in Sociaal en Materieel Evenwicht. De term is landelijk gelanceerd in Trouw van 17 februari 2007 en heeft zijn oorsprong in “De eg(o)-spiegel”. In dat document (1 dubbel a4tje)  is de term iets verder, maar nog tamelijk abstract, uitgewerkt. Het zoeken is nu naar medestanders die meedoen met de uitwerking in concrete stappen. Zowel in de alledaagse menselijke interactie als in concepten voor bijvoorbeeld het belasting- en het sociale zekerheidsstelsel.

Egisme is geen concurrent voor onder andere kapitalisme of socialisme, religieuze stromingen of humanisme. Het is wel een term die de bedenker ziet als  tegenhanger van  monopolisme. Monopolisme dat als nieuwe term kan gaan gelden voor  elke opvatting waarin men een monopolie-positie wil innemen en uitdragen. Egisme gaat uit van samensmelting van overeenkomsten en ruimte voor acceptabele verschillen. Dit op basis van het gegeven, dat een mens als sociaal wezen graag ergens bij wil horen en gelijktijdig binnen een groep ruimte wil hebben voor onderscheid. Een groep heeft als kenmerk dat het geheel meer is dan de som der delen: energie + energie = synergie.

Egisme kan als onbesmette – waardevrije -  term een brugfunctie vervullen. Een brugfunctie voor dialoog tussen:

1. individuen en groepen die, bij zichzelf of een ander, iets zoeken of bieden met betrekking tot een eigen en/of gemeenschappelijke identiteit (dus al waar 2 mensen samenkomen);


2. de maatschappij (…dat ben jij) en de overheid, die draagvlak zoekt voor (bij)sturing van ontwikkelingen in die maatschappij.

Egisme is geen nieuwe vluchtweg voor handhaving van de bestaande toestand in polderland. Het is een nieuwe weg van het ik-rijk naar een wij-gevoel in een veranderende verzorgingsstaat, die toe is aan bezinning en bezieling. Daarin willen mensen onder andere liberalisme, socialisme en iets-isme opnieuw mixen om angst en afgunst beter in de greep te krijgen. Dit met de bedoeling om één isme wind uit de zeilen te nemen: het extremisme. Een verschijnsel dat vele gezichten kent, waaronder die van graaiers en goeroes.

Vindt u ook dat binnen de regels van onze democratische rechtsstaat  met een parlementair stelsel egisme - als een nieuw bindend ideaal - een kans verdient. Een kans bij het zoeken naar overeenstemming op economisch, ethisch en ecologisch gebied ?

Of denkt u dat deze term geen meerwaarde heeft ?

Uw reactie is welkom!