EEN GEMISTE KANS: OP BEZOEK BIJ ÉÉN VAN DE POLEN- GEMEENTEN

EEN GEMISTE KANS: OP BEZOEK BIJ ÉÉN VAN DE POLEN- GEMEENTEN

Staatssecretaris Frans Timmermans was vorige week op werkbezoek in Rotterdam. En dat is mooi. Haagse heren (en dames) zijn hier van harte welkom om te zien én te horen hoe we in Rotterdam werken aan een stad waarin iedereen zich thuis voelt.

Voor deze staatssecretaris is de komst van Polen, Bulgaren en Roemen naar Rotterdam natuurlijk het onderwerp bij uitstek om de Haagse papieren werkelijkheid te vergelijken met de praktijk van een stad die heel veel werknemers uit de voormalige Oostbloklanden binnen haar grenzen heeft.

Maar ook om andere redenen moet het juist voor hem een belangrijke kwestie zijn. Als lid van de Tweede kamerfractie van de PvdA was hij eind jaren negentig een enthousiast pleitbezorger van de uitbreiding van de EU. De voordelen van die uitbreiding wist hij altijd uitgebreid over het voetlicht te brengen. De nadelen kwamen ook wel, maar dan mondjesmaat, aan de orde. Dat zou dus een interessante vraag moeten zijn: Wat is er in de praktijk van alledag anno 2008 terecht gekomen van de mooie verwachtingen die er in 1999 bestonden?

In Rotterdam is dat goed te zien. Deze stad staat model voor de situatie die we in Nederlandse gemeenten aantreffen. Niet voor niets werd hier vorig jaar – op initiatief van PvdA wethouder Hamit Karakus- de zogeheten Polen-top gehouden.  Een belangrijk overleg van wethouders en burgemeesters uit zo’n veertig Polengemeenten. Dat ging niet alleen over de positieve kant van de instroom, maar ook over de vervelende bijverschijnselen.

De Volkskrant van maandag 26 mei j.l. schets een inktzwart beeld van de ravage die huisjesmelkers in de Eindhovense wijk Woensel-West aan richten: ze verdienen goud aan het verhuren van kamers aan onder meer Poolse werknemers. De gemeente is veel tijd, energie en geld kwijt om overbewoning, vervuiling, overlast en brandgevaar aan te pakken.

In Rotterdam verblijven volgens de gemeentelijke basisadministratie bijna 5000 Polen, Roemen en Bulgaren. Dat is dus de groep die zich inschrijft omdat ze hier drie maanden wil komen wonen. Dan is er een minstens even grote groep die zich niet wil inschrijven of niet hoeft in te schrijven, omdat ze hier korter dan drie maanden zijn. Een betrouwbare raming is lastig. Maar het zijn er nu zeker meer dan 10.000.

En de vervelende bijverschijnselen van deze toestroom  zijn niet misselijk.

Ik som ze kort op.

Er is een hoge concentratie in de oudere wijken, die toch al kwetsbaar zijn. Vaak gaat dat gepaard met overbewoning of huisvesting in illegale ( en brandgevaarlijke) pensions.

We hebben te maken met overlast. Mensen werken hard. En sluiten de dag af met stevig hoeveelheid bier. Dat loopt wel eens lelijk uit de hand.

Er zijn veel taalproblemen. Poolse werknemers zijn de Nederlandse taal niet machtig en spreken geen of mondjesmaat Duits of Engels.

We zien ook dat vrouw en kinderen steeds vaker onze kant opkomen. En dus zitten Rotterdamse basisscholen met kinderen die enorme taalachterstand hebben. Dat vraagt extra inzet door én extra aandacht van leraren die toch al onder behoorlijke grote druk staan.

Rotterdam heeft daar zijn handen vol aan. De landelijke politiek kiest voor een EU uitbreiding. Lokaal zie je wat daarvan de gevolgen zijn en die ga je in goed leiden. Dat kost veel moeite en dat kost veel geld. Wie de goede redenen voor uitbreiding van de EU niet combineert met een goede aanpak de lokale bijeffecten, laat de samenleving- en met name de wijken die al zwak staan- lelijk in de steek. Juist de PvdA zou sterk moeten zijn in zo’n dubbele aanpak.

Timmermans zijn bezoek aan Rotterdam was een gemiste kans.

Hij is vertrokken zonder Rotterdam de helpende hand toe te steken. Bijvoorbeeld door de vervelende bijverschijnselen luid en duidelijk op een rij te zetten én Rotterdam van geld te voorzien om ze nog beter aan te pakken.

De PvdA vraagt zich – zo lees ik in de krant- de laatste tijd af wat een herkenbare en geloofwaardig eigen geluid is? Hoe ze overtuigend haar positie ten opzichte van populistisch links en –rechts ik kan markeren?

Juist bij de toestroom van werknemers uit de nieuwe EU lidstaten is daar veel, heel veel te winnen. Door duidelijk te maken dat ze voor onze economie veel betekenen. Ze werken hard en zijn dus welkom zijn. Maar ook door duidelijk te maken dat gemeenten financieel steun krijgen om de vervelende bijverschijnselen aan te pakken. Zodat we lokaal kunnen werken aan een stad waarin iedereen zich thuis voelt.

Peter van Heemst,

Fractievoorzitter PvdA Rotterdam en

voormalig lid van de PvdA Tweede Kamerfractie