Dreigt Nederland in de val van gemakzuchtig populisme te stappen?

In de NRC van 17/18 maart  (bijlage Opinie & Debat) schrijft oud-hoogleraar sociologie J.A.A. van Doorn 'dat de Nederlandse bevolking, ooit blind voor het ‘multiculturele drama’,  nu met open ogen in de val van een gemakzuchtig populisme dreigt te stappen.'

'Het succes van Geert Wilders is symptomatisch voor de snelle stemmingswisselingen van de kiezer. Onze instabiele massademocratie is makkelijk te bespelen. Het 'recht op beledigen' wordt tot in de laatste proleterige consequenties in praktijk gebracht', zo schrijft hij.

Van Doorn vervolgt: ‘niet de momenteel zo heftig stampvoetende Geert Wilders is het probleem maar de massale bijval waarop intolerante uitspraken tegenwoordig kunnen rekenen – tot verbazing van menige goed geïnformeerde buitenlander die ons land als een bolwerk van redelijkheid had leren kennen.’

Dreigt Nederland volgens u inderdaad ‘met open ogen in de val van een gemakzuchtig populisme te stappen’? Sommigen menen dat populisme ook positieve gevolgen kan hebben, met name het verkleinen van de 'kloof tussen burger en politiek'. Hoe denkt u daarover? Is populisme als een bedreiging of ook als een verrijking te kenschetsen? Hoe dient Nederland met deze politieke tendens om te gaan?