De verkiezingscampagne 2006: wordt er teveel op de man/vrouw gespeeld?

De verkiezingscampagne die sinds een aantal weken in volle gang is zorgt voor nogal wat commotie. Verschillende politici maken elkaar harde verwijten die meer gericht zijn op de persoon, dan op de inhoud van partijprogramma’s. Op de radio, op de televisie,  op internet en in de krant, overal vliegen de persoonlijke aanvallen je om de oren. De ene politicus wordt een draaikont genoemd, de ander arrogant, weer een ander onzichtbaar of een bitch. Er lijkt daarom meer aandacht te zijn voor persoonlijke eigenschappen van politici en hun imago dan voor de inhoudelijke boodschap die ze uitdragen en de partij waar ze voor staan. Wat vindt u van deze veramerikanisering van de verkiezingsstrijd? Vindt u persoonlijke eigenschappen wel degelijk een belangrijk punt, of leidt het af van waar het werkelijk om gaat? Komen we hiermee op het hellende vlak van persoonlijkheidspolitiek waar de Amerikanen zich al op bevinden? En zo ja, is dit een negatieve ontwikkeling of spreekt het mensen juist aan?